മിൽക്കീവേയുടെ പടമെടുക്കുന്നതെങ്ങനെ?

ഈ ചിത്രം ഭൂരിഭാഗം പേരും തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടാവും- നമ്മുടെ ഗാലക്സിയായ ക്ഷീരപഥം അല്ലെങ്കില്‍ മില്‍ക്കീവേയുടെ ചിത്രം. അതില്‍ സൂര്യന്റെ സ്ഥാനം അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടും ഉണ്ട്. ഇനി ചോദ്യം,

മനുഷ്യന്‍ നിര്‍മ്മിച്ച ഒരു വസ്തു പോലും ഇന്നേവരെ മില്‍ക്കീവേ വിട്ടു പുറത്തുപോയിട്ടില്ലാത്ത സ്ഥിതിയ്ക്ക് ഈ ചിത്രം എങ്ങനെയാണ് പകര്‍ത്തിയത്?

സൌരയൂഥത്തിന്റെ അതിര്‍ ഭേദിച്ച ആദ്യ വസ്തു എന്ന നിലയില്‍ വോയേജര്‍-1 പേടകം വാര്‍ത്തയില്‍ വന്നിട്ട് അധികനാള്‍ ആയിട്ടില്ല എന്നോര്‍ക്കണം. അങ്ങനെയെങ്കില്‍ സൌരയൂഥത്തേക്കാള്‍ ലക്ഷക്കണക്കിന് മടങ്ങ് വലിപ്പമുള്ള മില്‍ക്കീവേയുടെ ചിത്രം അതിനുള്ളില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് എങ്ങനെ പകര്‍ത്തും? (നിങ്ങളുടെ വായ്ക്കുള്ളില്‍ ഇരിക്കുന്ന ഒരു ക്യാമറ വച്ച് നിങ്ങളുടെ മുഖത്തിന്റെ ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍ കഴിയില്ലല്ലോ!) ഈ ചോദ്യം നമ്മളില്‍ എത്രപേര്‍ സ്വയം ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്?

ഉത്തരം ഇതാണ്: മില്‍ക്കീവേയുടെ ഫോട്ടോ ഇന്നുവരെ ആരും എടുത്തിട്ടില്ല. നമ്മള്‍ മില്‍ക്കീവേയുടേത് എന്ന്‍ കരുതുന്ന ഏത് ചിത്രവും ഏതെങ്കിലും ഒരു ആര്‍ട്ടിസ്റ്റ് വരച്ചതായിരിക്കും!!

ഈ ശാസ്ത്രജ്ഞത്തെണ്ടികള്‍ നമ്മളെ പറ്റിച്ചു എന്ന്‍ മുറവിളി കൂട്ടേണ്ട കാര്യമില്ല കേട്ടോ. ശിവകാശിക്കാര് ദൈവങ്ങളുടെ 'കളര്‍ ഫാമിലി ഫോട്ടോ' അടിക്കുന്നപോലെ ചുമ്മാ ആരുടെയെങ്കിലും ഭാവനയില്‍ തോന്നിയത് അപ്പടി വരച്ചുവെക്കുന്ന പരിപാടിയല്ല ശാസ്ത്രലോകത്തെ 'ചിത്രകാരന്റെ ഭാവന'! പല സ്രോതസ്സുകളില്‍ നിന്നായി ലഭ്യമായ സകല വിവരങ്ങളും ഒരുമിച്ചുചേര്‍ത്ത് അതിന്റെ പൂര്‍ണ്ണരൂപം എങ്ങനെയുണ്ടെന്ന് simulate ചെയ്യുകയാണ് ഇവിടെ ചെയ്യുന്നത്. ഇത് മില്‍ക്കീവേയുടെ കാര്യത്തില്‍ മാത്രമല്ല, മിക്ക ജ്യോതിശാസ്ത്ര വസ്തുക്കളുടെയും ചിത്രം ഇങ്ങനെ സിമുലേറ്റ് ചെയ്യപ്പെടുന്നതാണ്.

ഒരു തളികപോലെ പരന്നു വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ഒരു കുടുംബമാണ് മില്‍ക്കീവേ ഗാലക്സി. അതിലെ 200 ബില്യണ്‍ (2,00,00,00,00,000) നക്ഷത്രങ്ങളില്‍ ഒന്ന്‍ മാത്രമാണ് സൂര്യന്‍. (ആകെവലിപ്പവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോ ഒരു കടുകുമണിയോളം പോലുമില്ലാത്ത ഭൂമിയില്‍ നിന്ന്‍ വെറുംകണ്ണുകൊണ്ടു നമുക്ക് കാണാന്‍ കഴിയുന്നത് ഏതാണ്ട് 7,000 നക്ഷത്രങ്ങളെ മാത്രമാണ്!) നടുക്ക് ഒരു വീര്‍ത്ത മര്‍മ്മഭാഗവും അവിടെനിന്ന്‍ പുറത്തേയ്ക്ക് വളര്‍ന്ന് മര്‍മ്മഭാഗത്തെ ചുറ്റിവളയുന്ന കുറേ ശിഖരങ്ങളും ഉള്ള ഇതിനെ ഒരു spiral galaxy എന്ന്‍ വിളിക്കുന്നു. തളിക, മര്‍മ്മഭാഗം എന്നൊക്കെ കേള്‍ക്കുമ്പോ മനസ്സില്‍ വരുന്ന ചിത്രമല്ല യഥാര്‍ത്ഥചിത്രം. ഈ സാധനം ഏതാണ്ട് ഒരുലക്ഷം പ്രകാശവര്‍ഷം വ്യാസത്തില്‍ അങ്ങനെ വ്യാപിച്ച് കിടക്കുകയാണ്. അതായത് ഒരറ്റത്ത് നിന്ന്‍ പുറപ്പെടുന്ന പ്രകാശം മറ്റെ അറ്റത്ത് എത്തുമ്പോ ഒരുലക്ഷം വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞിരിക്കും! ഈ തളികയുടെ കനം തന്നെ 1,000 പ്രകാശവര്‍ഷം ഉണ്ട്. കേന്ദ്രത്തിലെ വീര്‍ത്ത മര്‍മ്മത്തില്‍ ഇത് 3,000 പ്രകാശവര്‍ഷമാണ്. ഇതിന്റെ ആറ് ശിഖരങ്ങളില്‍ ഒന്നായ, ഒറയോണ്‍ ശിഖരത്തിലാണ് (orion arm) നമ്മുടെ സൌരയൂഥം ഉള്ളത് (ചിത്രം കാണുക). ഇത് മില്‍ക്കീവേയുടെ കേന്ദ്രത്തില്‍ നിന്ന്‍ 27,000 പ്രകാശവര്‍ഷം ദൂരെയാണ്.

മില്‍ക്കിവേ ഒരു തളികയുടെ ഷെയ്പ്പില്‍ ആയതിനാല്‍ അതിന്റെ പരപ്പിന്റെ ദിശയില്‍ നോക്കിയാല്‍ അവിടെ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ എണ്ണത്തില്‍ ഒരുപാട് കൂടുതല്‍ ഉണ്ടാകും. രാത്രിയാകാശത്തില്‍ വെളുത്ത പാല്‍ കോരിയൊഴിച്ചപോലെ കാണപ്പെടുന്ന ഈ കാഴ്ച അതിമനോഹരമാണ് (ധനു രാശിയുടെ ദിശയില്‍ നല്ല തെളിച്ചമുള്ള ഒരു രാത്രി നോക്കുകയാണെങ്കില്‍ ഇത് കാണാന്‍ കഴിയും). അതുകൊണ്ടാണ് അതിനെ 'ക്ഷീരപഥം' എന്ന്‍ വിളിക്കുന്നതും.